· 

Working for a cause, not for applause

Dag en nacht, gedreven en met een oneindige liefde voor honden.

Vrijwilligers die zorgen dat honden in nood, medische zorg, voedsel en een liefdevol thuis krijgen.

Een taak die niet voor iedereen is weggelegd.

Het is een wereld op zich...de hondenrescue wereld.

Een wereld van honden die door verschillende omstandigheden weg moeten uit hun vertrouwde omgeving, of zwervend op straat zijn gevonden, soms gewond, ondervoed of zwanger.

Een pup of een oude hond, blind, ziek...

Achtergelaten aan een lantaarnpaal of vechtend voor het leven in een buitenlands dodingsstation.

 

Vrijwilligers die zich het leed van deze dieren aantrekken, slapen soms niet van de ellende die er mee gepaard gaat.

Ze betalen vaak uit eigen zak adoptiekosten of transportkosten, grote hoeveelheden voer, dekens of een sterilisatie.

Midden in de nacht zijn ze online aan het communiceren, met dierenvrienden in binnen en buitenland, om de allerzwakste dieren vrij te kopen.

Ze halen honden op van het vliegveld en brengen ze naar hun nieuwe thuis.

Of ze stellen juist hun huis open voor deze stakkers.

Het zijn mensen die in de auto springen en een dier ophalen uit een omgeving die niet meer veilig is. 

En hebben thuis een warme mand staan, om de hond in kwestie, tijdelijk op te vangen.

Door hen worden huisbezoeken die gedaan om te beoordelen of adoptanten wel de juiste personen zijn voor de hond.

Er zijn tal van voorbeelden te geven.

 

Jaloezie en bedrog

 

Enkel met liefde kom je er als vrijwilliger helaas niet.

Er is sprake van jaloezie.

Mensen die andere personen, of andere stichtingen zwart maken.

En waarbij het hen enkel gaat om de hoeveelheid honden die ze zelf redden.

En het niet kunnen hebben, als een ander wel iets voor een bepaalde hond heeft kunnen doen.

 

Er is sprake van bedrog.

Zeggen tegen een stichting dat een hond welkom is.

En deze vervolgens zonder schaamte doorverkopen en glashard liegen en vertellen dat hij weggelopen is.

 

Of er is toegezegd door een opvangadres, dat een hond daar tijdelijk ondergebracht kan worden.

En zodra het dier op transport is, zeggen deze mensen het ineens niet meer te willen.

De vrijwilliger moet dan halsoverkop op zoek naar een oplossing.

 

Adoptanten die een dier niet de kans geven om te wennen aan de nieuwe situatie en woonomgeving.

En na een korte tijd de hond weer "terug willen geven" of willen "ruilen".

 

Slachtoffer

 

De hond is elke keer weer het slachtoffer.

Angst en trauma bouwen zich op en toch verwacht de mens dat een hond zich blijft aanpassen.

Een nieuwe omgeving, een lange reis, nieuwe mensen, nieuwe voeding, nieuwe regels.

Gelukkig is er voor hen die ene persoon...

 

De vrijwilliger, die bedreigingen, tegenwerkingen, leugens, probleemgedrag van de hond, en uitzichtloze situaties naast zich neer kan leggen en stoïcijns doorgaat met zijn of haar missie...tegen jou wil ik zeggen:

DANK JE WEL lief en compassievol mens, namens alle thuisloze honden.

 

Volunteers do not necessarily have the time. They have the heart.

 

Lieve groet,

 

Silvia.